Bu nedir?

Neden şimdi: çantan, masan, bütün sınıfın henüz adını bilmediğin eşyalarla dolu. İşaret sözcükleriyle yine de onlardan söz edebilirsin.

Korecede “bu / o” için üç sözcük vardır ve seçim, eşyanın iki konuşana göre nerede durduğuna bağlıdır; yalnızca sana göre değil. 이 bana (konuşana) yakındır, 그 sana (dinleyene) yakındır, 저 ikimizden de uzaktır. Bir nesneyi göstermek için 거 (“şey”) ekle: 이거, 그거, 저거. 거 konuşma biçimidir; özenli yazıda sözcük 것 olur (이것, 그것, 저것). Aynı üç sözcük bir ismin önüne de gelir: 이 시계 (“bu saat”), 그 책 (“o kitap”), 저 의자 (“ötedeki o sandalye”). Şeyin adını söylemeden gösterirken 이거 / 그거 / 저거 kullan; adını söylerken 이 / 그 / 저 + isim kullan. Bunları birleştirme: 이거 시계 yanlıştır; 이 시계 de ya da bir cümle kur: 이거 시계예요 (“bu bir saat”). İnsanlar için 이거 / 그거 / 저거 kullanma; 이 사람, 그 사람, 저 사람 de: 저 사람이 누구예요? (저거 누구예요? kişiye eşya demek olur ve kaba durur).

• 이거 시계예요.

  Bu bir saat.

• 그 책은 호야 씨 거예요.

  O kitap (sana yakın olan) Hoya'nın.

• 저 의자는 소리쌤 거예요.

  Ötedeki o sandalye Sori-ssaem'in.

Bu kalıp için başvuru sayfası

Neden şimdi: eşyaları gösterebildiğine göre, sıradaki söz “O ne?” ve insanlar için “O kim?” olur.

뭐 “ne”, 누구 “kim” demektir; ikisi de ünlüyle biter, bu yüzden 예요 alır: 뭐예요?, 누구예요?. 이게 뭐예요? cümlesinde sorduğun şey cümlenin öznesidir ve özne 이/가 ekini alır: batchim sonrasında 이 (책이), ünlü sonrasında 가 (커피가). Üç işaret sözcüğüyle öznenin sık duyacağın kısa biçimleri vardır: 이게, 그게, 저게. Bunlar 이것이, 그것이, 저것이 tam biçimlerinden gelir (것, 거 sözcüğünün yazı biçimidir); bu yüzden 이거가 kurma, 이게 de. Konuşmada ek çoğu zaman düşer: 이거 뭐예요?, 이게 뭐예요? kadar yaygındır. 뭐 de özne olabilir: 뭐가 있어요? (“Ne var?”, sonraki bölüm). İsim + 이에요/예요 ile cevap ver: 책이에요. 누구예요? “Kim o?” demektir.

• 저게 뭐예요?

  Ötedeki o ne?

• 그 사람이 누구예요?

  O kişi kim?

• 이게 뭐예요? 사전이에요?

  Bu ne? Sözlük mü?

Bu kalıp için başvuru sayfası

Neden şimdi: eşyaların ne olduğunu sorabiliyorsun; şimdi onlara sahip olup olmadığını da söyleyebilirsin.

있어요 “var” demektir; bir şeyin sahibi biri olduğunda “sahip olmak”. 없어요 “yok” ya da “sahip olmamak” demektir. 있다 ve 없다 fiillerinin kibar biçimleridir, birbirinin karşıtıdır. Var olan ya da sahip olunan şey 이/가 (özne) alır: 연필이 있어요 (karşıtlık kurarken 은/는: 지우개는 없어요, aşağıdaki ipucuna bak). Kimde olduğunu da söylersen o kişi 은/는 alır: 저는 연필이 있어요 (“Benim kalemim var”). Soru, yükselen tonla aynı cümledir: 우산이 있어요? Cevap: 네, 있어요 ya da 아니요, 없어요. Ne olduğunu sormak için 뭐가 있어요? de. Günlük konuşmada ek çoğu zaman düşer: 우산 있어요? tamamen normaldir. Şeylerin nerede olduğu (çantada, masada) sonraki ünitede; şimdilik yalnızca ne olduğunu söyle.

• 저는 볼펜이 있어요.

  Tükenmez kalemim var.

• 호떡이 없어요.

  Hotteok yok.

• 사진 있어요?

  Fotoğrafın var mı? (ör. kimlik kartı için)

Bu kalıp için başvuru sayfası

Neden şimdi: eşyaların adını söyler söylemez kimin olduklarını da söylemen gerekir: “benim çantam”, “Sori'nin telefonu”; ve “bu kimin?” diye sormak da.

의 iyelik ekidir, “'s” gibi: 호야 씨의 가방 “Hoya'nın çantası” demektir. 의 diye yazılır ama “'s” anlamında genelde [에] okunur. Günlük konuşmada çoğu zaman düşer, yani iki ismi yan yana koyarsın: 호야 씨 가방, 소리쌤 책. Yazıda 의 daha yaygındır. “Benim”in iki biçimi vardır: 제 (kibar, 저의 sözcüğünün kısası) ve 내 (samimi, 나의 sözcüğünün kısası). Öğretmenle 제 kullan. 제 거 “benimki” demektir (거 = “şey”), 소리쌤 거 “Sori-ssaem'in olan” demektir. Bir şeyin kime ait olduğunu sormak için 누구 sözcüğünü isimden önce koy: 누구 가방이에요? “Kimin çantası?”. 제 sözcüğünden sonra 의 ekleme (제의 yanlıştır), 제 zaten onu içerir.

• 이거 제 책상이에요.

  Bu benim masam.

• 이건 선생님의 열쇠예요.

  Bu öğretmenin anahtarı.

• 이 지갑은 누구 거예요?

  Bu cüzdan kimin?

Bu kalıp için başvuru sayfası