สวัสดี ผมโฮยา

ทำไมต้องเรียนตอนนี้: การบอกว่าคุณเป็นใครต้องขึ้นต้นด้วย 저는 — คุณจึงต้องรู้จักคำช่วยตัวนี้ก่อนจึงจะแนะนำตัวเองได้

은/는 เป็นคำช่วย (조사) คือคำเล็ก ๆ ที่ต่อท้ายคำนาม และบอกว่าคำนามนั้นทำหน้าที่อะไรในประโยค 은/는 ใช้บอกหัวเรื่อง คือสิ่งที่ประโยคกำลังพูดถึง ถ้าอ่านทีละคำ 저는 호야예요 คือ “ส่วนฉัน (เป็น) โฮยา” ส่วนในภาษาอังกฤษทั่วไปจะพูดเพียง “I'm Hoya” คำช่วยนี้เปลี่ยนตามเสียงสุดท้ายของคำนาม: ใช้ 은 หลังพัดชิม (ตัวสะกด) และ 는 หลังสระ ไม่มีอะไรอื่นเปลี่ยนอีก คุณยังใช้คำนี้ถามกลับได้ด้วย: ใส่ 은/는 หลังชื่อแล้วเติม 요 — 소리 씨는요? “แล้วคุณโซรีล่ะ” 은/는 ยังแสดงการเน้นความต่างได้ (“อันนี้ แต่ไม่ใช่อันนั้น”) ซึ่งคุณจะได้พบในบทที่ 2 ข้อสังเกตอีกอย่าง: 저 เป็นคำสุภาพสำหรับ “ฉัน” ที่คุณใช้กับครู พนักงานร้านค้า และคนที่เพิ่งรู้จัก ส่วน 나 ก็แปลว่า “ฉัน” เช่นกัน แต่เป็นภาษากันเอง

• 저는 에밀리예요.

  ฉันคือเอมิลี

• 선생님은 까치예요.

  ครูเป็นนกแม็กพาย

• 저는 회사원이에요. 민수 씨는요?

  ฉันเป็นพนักงานบริษัท แล้วคุณมินซูล่ะ

หน้าอ้างอิงของรูปไวยากรณ์นี้

ทำไมต้องเรียนตอนนี้: หลัง 저는 คุณต้องมีคำพูดต่อ เช่น ชื่อ อาชีพ หรือประเทศ และในภาษาเกาหลีสุภาพที่ใช้ในชีวิตประจำวัน คำนามจะกลายเป็นประโยคที่สมบูรณ์ได้เมื่อเติม 이에요/예요

ภาษาเกาหลีวาง “เป็น” ไว้ท้ายสุดของประโยค โดยต่อกับคำนาม ตัวคำคือ 이다 (“เป็น”) ในภาษาสุภาพจะกลายเป็น 이에요 หลังพัดชิม และ 예요 หลังสระ: หลังสระ 이 กับ 에 จะรวมเป็นพยางค์เดียว 이 + 에요 → 예요 คำนี้ไม่เปลี่ยนตามฉัน / คุณ / เขา / เธอ — 저는 학생이에요, 민수 씨는 선생님이에요, 호야 씨는 학생이에요 ลงท้ายเหมือนกันหมด หากคุณจะถาม ให้ใช้ประโยคเดิมแล้วยกเสียงขึ้นตอนท้าย ส่วนในการเขียนให้เติม ? ประธานมักถูกละไว้เมื่อรู้อยู่แล้ว: 학생이에요? อาจหมายถึง “คุณเป็นนักเรียนหรือเปล่า” 저 ลงท้ายด้วยสระ ดังนั้น “ฉันเอง” คือ 저예요

• 마이크 씨는 의사예요.

  ไมค์เป็นหมอ

• 저는 요리사예요.

  ฉันเป็นพ่อครัว

• 리사 씨는 캐나다 사람이에요?

  ลิซ่าเป็นคนแคนาดาหรือเปล่า

หน้าอ้างอิงของรูปไวยากรณ์นี้

ทำไมต้องเรียนตอนนี้: เมื่อคุณบอกได้แล้วว่าตัวเองเป็นอะไร คนก็จะถามว่าคุณเป็นอย่างอื่นหรือเปล่า เช่น “คุณเป็นคนจีนหรือเปล่า” “คุณเป็นนักเรียนหรือเปล่า” คำว่า “ไม่ใช่” จึงตามหลัง “ใช่” มาติด ๆ

การพูดว่า “A ไม่ใช่ B” ให้คุณใส่ 이 หรือ 가 ที่ B แล้วเติม 아니에요 ต่อท้าย โดย 아니에요 คือรูปสุภาพของ 아니다 (“ไม่ใช่”) ซึ่งตรงข้ามกับ 이다 ใช้ 이 หลังพัดชิม และ 가 หลังสระ ตรงนี้คำช่วยนี้มีหน้าที่แค่ชี้ว่าคำนามไหนคือสิ่งที่คุณบอกว่า “ไม่ใช่” (คุณอาจได้ยิน 학생은 아니에요 ที่ใช้ 은/는 เพื่อเน้นความต่างด้วย — แต่ให้เริ่มจาก 이/가 ก่อน) 이/가 มีหน้าที่ใหญ่กว่านี้ในฐานะคำช่วยแสดงประธาน ซึ่งคุณจะได้เรียนในบทที่ 2 ตอนนี้ให้จำไว้ว่าเป็นคู่ของ 아니에요 การสะกดคือ 아니에요 เสมอ ไม่ใช่ 아니예요 แม้ 아니 จะลงท้ายด้วยสระ ให้จำเป็นคำเดียวที่ตายตัว

• 저는 의사가 아니에요.

  ฉันไม่ใช่หมอ

• 마이크 씨는 회사원이 아니에요.

  คุณไมค์ไม่ใช่พนักงานบริษัท

• 호랑이는 사람이 아니에요. 동물이에요.

  เสือไม่ใช่คน เป็นสัตว์

• 리사 씨는 영국 사람이 아니에요?

  คุณลิซ่าไม่ใช่คนอังกฤษหรือ

หน้าอ้างอิงของรูปไวยากรณ์นี้

ทำไมต้องเรียนตอนนี้: สองคำถามแรก ๆ ในการพบกันครั้งแรกเกือบทุกครั้งคือ “คุณเป็นนักเรียนหรือเปล่า” และ “คุณมาจากประเทศอะไร” — บทนี้สอนวิธีตอบทั้งสองข้อ

네 แปลว่า “ใช่” และ 아니요 แปลว่า “ไม่ใช่” 네 ยังแปลว่า “เข้าใจแล้ว” หรือ “ฟังอยู่” ด้วย คุณจึงจะได้ยินคำนี้ตลอดบทสนทนา ไม่ใช่แค่ในฐานะคำตอบ หากคุณต้องการถามว่าใครมาจากประเทศไหน ให้พูดว่า 어느 나라 사람이에요? — แปลตรงตัวว่า “คุณเป็นคนของประเทศไหน” 어느 แปลว่า “ไหน” 나라 แปลว่า “ประเทศ” และ 사람 แปลว่า “คน” ตอบด้วยชื่อประเทศตามด้วย 사람이에요 ไม่ต้องมีคำพิเศษสำหรับสัญชาติ: 미국 사람 คือ “คนอเมริกัน” 일본 사람 คือ “คนญี่ปุ่น” รูปแบบเดียวกันใช้ได้กับกลุ่มคนอื่นทุกกลุ่ม — 한국 사람, 외국 사람 (ชาวต่างชาติ) — เพราะ 사람 ก็เป็นแค่คำนามคำหนึ่ง

• 리사 씨는 어느 나라 사람이에요?

  คุณลิซ่ามาจากประเทศอะไร

• 저는 독일 사람이에요.

  ฉันเป็นคนเยอรมัน

• 아니요, 저는 일본 사람이 아니에요. 중국 사람이에요.

  ไม่ใช่ ฉันไม่ใช่คนญี่ปุ่น ฉันเป็นคนจีน

• 미국 사람이에요? — 아니요, 캐나다 사람이에요.

  คุณเป็นคนอเมริกันหรือเปล่า — ไม่ใช่ ฉันเป็นคนแคนาดา

หน้าอ้างอิงของรูปไวยากรณ์นี้